Wolontariat



WOLONTARIAT  w Domu  „Nazaret” w Otwocku, ul. Słowackiego 17 a,
tel. 22 779 58 30

Wolontariat Domu „Nazaret” dla samotnych kobiet i matek z dziećmi tworzą osoby, które w sposób zupełnie bezinteresowny świadczą różnoraką pomoc mieszkańcom placówki. Odwiedza nas młodzież z otwockich szkół gimnazjalnych i średnich, aby ofiarować swój cenny czas. Młodzi ludzie z  zapałem i otwartym sercem opiekują się wtedy dziećmi, bawią się z nimi, dając mamom chwilę wytchnienia i ułatwiając im w ten sposób wykonanie domowych obowiązków. Wolontariusze angażują się także w pomoc siostrom i zawsze gdy zachodzi taka potrzeba, są gotowi dzielić się swoimi zdolnościami manualnymi, artystycznymi, praktycznymi i wspólnie przygotowują ozdoby na okolicznościowe kiermasze mające na celu wsparcie finansowe Domu. Organizują też różnego rodzaju zabawy i festyny, m.in.: Mikołajki, bale karnawałowe, Dzień Dziecka.

Nasz wolontariat to również cały sztab ludzi, którzy dobrowolnie  i  systematycznie ofiarują bardzo kompetentną pomoc w zakresie rozliczeń, księgowości, kadr. Stowarzyszenie Przyjaciół Domu „Nazaret” organizuje dla naszych mieszkanek profesjonalne szkolenia w dziedzinie pedagogiki i psychologii, dając im nowe możliwości i szanse rozwoju. Od niedawna też regularnie gościmy muzykalną rodzinę, która przyjeżdża, aby w gronie naszych podopiecznych dzielić się swoim talentem i służyć rozmową oraz zwyczajnie- radosną obecnością.

Dziękujemy wszystkim, którzy mają serca bez granic i dużą ich część zostawiają w naszym Domu „Nazaret” świadcząc czynną miłość matkom, ich dzieciom oraz siostrom z domowej wspólnoty. Niech Dobry Bóg sam będzie Wam nagrodą. Deo gratias!

 

WOLONTARIAT w Specjalnym Ośrodku Wychowawczym we Włocławku,
ul. Leśna 3, tel. 54 233 12 65 

Przy Specjalnym Ośrodku Wychowawczym Sióstr Orionistek we Włocławku istnieje grupa Oriońskiego Wolontariatu, którą tworzą: nauczyciele, młodzież szkół średnich i gimnazjalnych. Patronem OW jest bł. ks. Franciszek Drzewiecki. Orioński Wolontariat realizuje zatwierdzony przez Dyrekcję placówki program zatytułowany „Małe gesty – wielkie dobro”.

Celem ogólnym OW w SOW jest:

Kształtowanie u młodzieży postaw altruistycznych, czyli świadomego, dobrowolnego, bezinteresownego, nieodpłatnego działania na rzecz drugiego człowieka, w naszej placówce - niepełnosprawnego.

Celem szczegółowym OW jest:

  • aktywne włączanie wolontariuszy w proces socjalizacji wychowanek poprzez doświadczenie akceptacji, życzliwości, bezinteresownej pomocy i przyjaźni,
  • zaangażowanie w działania mające na celu promocję twórczości artystycznej osób niepełnosprawnych w środowisku lokalnym,
  • integracja osób niepełnosprawnych ze środowiskiem rówieśniczym,
  • troska o integralną formację wolontariuszy poprzez uczestniczenie w spotkaniach formacyjnych o różnorodnej tematyce i nabożeństwach odprawianych w placówce.

Oriońskim Wolontariuszem w SOW może zostać każda osoba - również niepełnoletnia, ta musi jednak posiadać pisemną zgody rodziców - która pragnie świadczyć pomoc wychowankom Ośrodka zgodnie z obowiązującym w placówce Regulaminem Oriońskiego Wolontariatu oraz Programem OW.

Wolontariusze aktywnie włączają się w proces socjalizacji wychowanek SOW na różne sposoby, pracują z dziewczętami indywidualnie lub zespołowo.

Zadaniem priorytetowym OW jest pomoc dziewczętom w odrabianiu lekcji, ponadto wolontariusze towarzyszą dziewczętom podczas zabaw integracyjnych, prowadzą razem z wychowawcą lub towarzyszą podczas zajęć pozalekcyjnych, np.: rewalidacyjno – kompensacyjnych, muzyczno - teatralnych,

plastycznych, sportowych, komputerowych, relaksacyjnych itp.; wspólnie z niepełnosprawnymi przygotowują programy artystyczne i często razem z nimi występują, prowadzą rozmowy wspierające, niektórzy służą fachową poradą psychologiczną, prowadzą fotobloga, biorą czynny udział w imprezach i uroczystościach organizowanych w SOW, przeprowadzają pogadanki tematyczne, okolicznościowe katechezy, przygotowują niektóre nabożeństwa, np. Drogę Krzyżową, Różaniec i inne, uczestniczą z wychowankami w liturgii Mszy świętej oraz wspólne z nimi spędzają czas wolny.

Nasi wolontariusze działają na rzecz integracji osób niepełnosprawnych ze środowiskiem rówieśniczym, które sami reprezentują. Niektórzy są członkami stowarzyszenia „Żyj dla innych”, współpracując bezpośrednio z dyrektorem placówki.

Członkowie OW w naszej placówce bardzo odpowiedzialnie współpracują z opiekunem, wychowawcami i dziewczętami, są dyspozycyjni, cieszą się autorytetem i zaufaniem, łącząc życie prywatne, zawodowe lub własną edukację z wolontariatem.

W ramach formacji wolontariusze uczestniczą w: spotkaniach formacyjnych prowadzonych przez opiekuna , rozmowach grupowych i indywidualnych,
w uroczystościach i imprezach placówki, Mszach świętych i nabożeństwach celebrowanych w SOW, pielgrzymkach, spotkaniach integracyjnych. Obustronny proces formacyjny dokonuje się również każdego dnia podczas zwyczajnych, codziennych spotkań wolontariuszy ze społecznością placówki.

Przewidywane „osiągnięcia” wolontariuszy:

  • odkryją piękno i satysfakcję z bezinteresownej służby drugiemu człowiekowi,
  • zrozumieją „bezinteresowność” jako dar,
  • poznają rożne formy pomocy człowiekowi niepełnosprawnemu,
  • wzmocnią w sobie postawy altruistyczne,
  • nauczą się zasad „kultury dawania”,
  • rozwiną empatię,
  • nauczą się odkrywania potrzeb drugiego człowieka,
  • bardziej docenią dar życia i zdrowia,
  • wzbogacą swoją wiedzę nt. różnych niepełnosprawności,
  • zdobędą doświadczenie integracji z niepełnosprawnymi,
  • podniosą własne oraz niepełnosprawnych poczucie wartości,
  • nauczą się cierpliwości, miłości i szacunku do człowieka,
  • poznają dzieła prowadzone przez nasze Zgromadzenie,
  • zapoznają się z naszą Rodziną oriońską i jej charyzmatem,
  • przyczynią się do propagowania SOW w środowisku lokalnym.

Warto zaznaczyć, że niepisanym celem istnienia OW w placówce jest nie tylko pomoc wolontariusza człowiekowi niepełnosprawnemu, ale obustronne oddziaływanie.

Nasi wolontariusze są laureatami etapu miejskiego Ogólnopolskiego Samorządowego Konkursu Wolontariatu we Włocławku, zatytułowanego
Ośmiu wspaniałych”.

W naszej placówce wolontariusze nagradzani są uśmiechem, zaufaniem, sukcesami dziewcząt, życzliwością wychowanek i wychowawców, jednak w geście wdzięczności na koniec roku szkolnego - wobec całej społeczności SOW - nagradzani są  Dyplomami za poświęcany czas, wrażliwość, empatię, dobroć i radość, czyli cząstkę siebie bezinteresownie przekazywaną drugiemu człowiekowi.

Orioński Wolontariat działający przy Specjalnym Ośrodku Wychowawczym Sióstr Orionistek we Włocławku małymi gestami czyni wielkie dobro, a pomagając innym, pomaga również sobie.

Jako opiekun OW dziękuję Bogu za każdego wolontariusza i uczę się od nich bezinteresowności i miłości do drugiego człowieka; nasza wspólnota zakonna codziennie poleca Bogu tę grupę w modlitwie różańcowej.

s. M. Estera Jasińska,
opiekun OW we Włocławku

 

WOLONTARIAT  w  Hospicjum Opatrzności Bożej Księży Orionistów w Wołominie, ul. Piłsudskiego 44,
tel. 22 787 26 66

Panie proszę spraw, aby życie mi nie było obojętne,
abym zawsze kochał, to co piękne ,
pozostawił ciepły ślad na czyjejś ręce
Panie proszę spraw…

 „Wasze dotykanie rąk i serc, chorzy przenoszą przez śmierć do wieczności.”

W naszym zespole  hospicyjnym szczególne miejsce zajmują wolontariusze. Towarzyszą naszej placówce od początku jej istnienia, pomagają we wszystkim. Pierwsza zorganizowana grupa wolontariuszy zaczęła działać w kwietniu 1996 roku. Najdłużej są z nami panie należące do Legionu Maryi.

 Wolontariusze medyczni towarzyszą personelowi w zabiegach pielęgnacyjnych przy pacjentach, wychodzą z pacjentami na spacery, robią zakupy, karmią chorych, pomagają w pracach porządkowych na oddziale.

 Wolontariusze akcyjni wspierają nas  we wszystkich uroczystościach organizowanych na terenie hospicjum, w oprawie comiesięcznych Mszy św., odprawianych w intencji naszych zmarłych pacjentów i ich rodzin, w corocznej kampanii edukacyjnej kierowanej do mieszkańców Wołomina.

Są tutaj ludzie bardzo młodzi (14 – 15 letni), są osoby dojrzałe i w wieku emerytalnym.
Ich rolę i zadania określa regulamin wolontariatu opracowany na podstawie przepisów prawnych dotyczących wolontariatu w hospicjum. Dla naszych pacjentów i ich opiekunów najważniejsze jest jednak samo towarzyszenie, odwaga by po prostu być blisko. W sytuacji kiedy człowiek rozlicza swoje życie, mierzy się z rzeczami ostatecznymi, przeżywa strach, niepewność, smutek, złość bezcenne są małe gesty, zdążyć podać herbatę, wodę, poprawić poduszkę, pogładzić po ręce i wysłuchać.

 Bardzo wielu wolontariuszy jest z nami od kilku lat – to są osoby wypróbowane, nigdy nie odmawiają kiedy prosimy o pomoc. Jeden z nich towarzyszy nam od około dziewięciu lat. W 2010 roku został wyróżniony przez starostę wołomińskiego oraz burmistrza Wołomina za działalność wolontaryjną, a w 2011 roku otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi od prezydenta Bronisława Komorowskiego oraz wiele innych wyróżnień. On sam komentuje to w ten sposób: „Świat przewrócił się do góry nogami – jesteśmy nagradzani za to, że jesteśmy ludźmi”. O wolontariacie w naszej placówce mówi tak: „Uczy mnie pokory do życia i innego patrzenia na świat.

W wolontariat w naszej placówce są zaangażowane całe rodziny. Jedna z nich  mama, dwie córki i ich kuzyn są laureatami  I miejsca w konkursie Mazowieckie Barwy Wolontariatu w 2014 roku. Od około dwóch lat przychodzą w każdą niedzielę i od godziny ósmej rano wykonują prace porządkowe na oddziale, pomagają w roznoszeniu posiłków i karmieniu pacjentów. „Trudno przelać na papier, co dla mnie znaczy ta posługa. Jestem szczęśliwa i wdzięczna za te chwile.(…) Tu nauczyłam się wiele od ludzi, których spotykam. W niedzielne poranki jestem z dala od codzienności, pośpiechu, pędzącego świata. Choć na chwilę mogę pomóc chorym w posiłku, drobnych sprawach, zadbać o czystą podłogę w ich sali, czy po prostu pogadać. Choć z mojej strony to niewiele, mam świadomość ile to dla nich znaczy. Inna rodzina to małżeństwo profesjonalnych muzyków, które bardzo często jest u nas z trójką swoich dorastających dzieci. Od półtora roku w każdy czwartek śpiewają i grają dla naszych pacjentów otwierając serca. Często płyną wtedy łzy. Oni sami o swoim wolontariacie mówią : „jesteśmy tu gdzie w sposób szczególny potrzebna jest miłość i obecność sercem do serca”. Śpiewają utwory własne i pieśni religijne. Mama pana Marka była naszą pacjentką, gdy umarła, zrodził się pomysł, żeby tu posługiwać. „ Przyjeżdżaliśmy tutaj z gitarą, bo mama bardzo lubiła muzykę i śpiew. Do pokoju zaczęli zaglądać chorzy i ich rodziny, zapraszali do siebie. Zobaczyliśmy, że to co robimy ma głęboki sens.”

Za opisanymi postaciami wolontariuszy stoi cała rzesza zaprzyjaźnionych z nami ludzi, którzy wiedzą, że sama wrażliwość to za mało, żeby pomóc niezbędne jest konkretne działanie. Swoją postawą zdumiewają, że w dzisiejszym zmaterializowanym świecie i nieustannym pędzie są gotowi dobrowolnie, bezpłatnie działać na rzecz innych. Podejmują bezinteresownie działania, które wykraczają poza więzi rodzinno – koleżeńsko – przyjacielskie. Jak wynika z rozmów przeprowadzanych w trakcie rekrutacji, motywów, które skłaniają  ich do podejmowania wolontariatu w naszym hospicjum jest tyle, ilu samych pomagających. Jest jednak pewne, że każdy z nich z osobna i wszyscy razem to najwspanialsze antidotum na współczesny kryzys wartości i brak autorytetów.

Na pytania: ”Po co to robisz? Co Cię tu trzyma?” odpowiadają często: „Więcej dostaję niż daję.” To zadziwiające, że towarzyszenie cierpiącemu, umierającemu pacjentowi i jego często zrozpaczonej rodzinie dokonuje w człowieku nieodwracalnych zmian w patrzeniu na siebie, na świat, hierarchizuje, porządkuje rzeczywistość. Często uczy afirmować życie takie, jakie jest. W hospicjum w Wołominie działa obecnie przeszło 30 osobowa grupa  wolontariuszy.
Koordynatorami wolontariatu są: p. Wioletta Bieszczad, p. Małgorzata Rowicka i s. Augustyna Borkowska

 

Ciechocinek - Schola młodzieżowa

W kościele parafialnym pw. św. Piotra i Pawła w Ciechocinku posługuje schola młodzieżowa, którą tworzą młodzi ludzie pragnący śpiewem służyć Bogu i ludziom.
Grupę prowadzi s. Joanna (Franciszkanka) i s. M. Sylwia (Orionistka), jej celem jest wysławianie Boga,śpiewem i muzyką oraz pomoc innym w modlitwie. Młodzież stara się, aby przez  aktywne uczestnictwo we Mszy świętej niedzielnej służyć swoimi talentami rówieśnikom oraz tym, którzy duchem pozostają wiecznie młodzi.


 

http://orionistki.pl/userfiles/XII KG KOMUNIKAT 1.doc   Św. Alojzy Orione   Ticket of Mercy Księga Intencji Do pobrania Księga Gości Forum Linki Multimedia Ticket of Mercy Ticket of Mercy Ticket of Mercy
Orionistki w Polsce Orionistki w Polsce
Orionistki na świecie Orionistki na świecie
Rodzina Oriońska Historia Zgromadzenia