Wolontariat



WOLONTARIAT  w Domu  „Nazaret” w Otwocku, ul. Słowackiego 17 a,
tel. 22 779 58 30

Wolontariat Domu „Nazaret” dla samotnych kobiet i matek z dziećmi tworzą osoby, które w sposób zupełnie bezinteresowny świadczą różnoraką pomoc mieszkańcom placówki. Odwiedza nas młodzież z otwockich szkół gimnazjalnych i średnich, aby ofiarować swój cenny czas. Młodzi ludzie z  zapałem i otwartym sercem opiekują się wtedy dziećmi, bawią się z nimi, dając mamom chwilę wytchnienia i ułatwiając im w ten sposób wykonanie domowych obowiązków. Wolontariusze angażują się także w pomoc siostrom i zawsze gdy zachodzi taka potrzeba, są gotowi dzielić się swoimi zdolnościami manualnymi, artystycznymi, praktycznymi i wspólnie przygotowują ozdoby na okolicznościowe kiermasze mające na celu wsparcie finansowe Domu. Organizują też różnego rodzaju zabawy i festyny, m.in.: Mikołajki, bale karnawałowe, Dzień Dziecka.

Nasz wolontariat to również cały sztab ludzi, którzy dobrowolnie  i  systematycznie ofiarują bardzo kompetentną pomoc w zakresie rozliczeń, księgowości, kadr. Stowarzyszenie Przyjaciół Domu „Nazaret” organizuje dla naszych mieszkanek profesjonalne szkolenia w dziedzinie pedagogiki i psychologii, dając im nowe możliwości i szanse rozwoju. Od niedawna też regularnie gościmy muzykalną rodzinę, która przyjeżdża, aby w gronie naszych podopiecznych dzielić się swoim talentem i służyć rozmową oraz zwyczajnie- radosną obecnością.

Dziękujemy wszystkim, którzy mają serca bez granic i dużą ich część zostawiają w naszym Domu „Nazaret” świadcząc czynną miłość matkom, ich dzieciom oraz siostrom z domowej wspólnoty. Niech Dobry Bóg sam będzie Wam nagrodą. Deo gratias!

 

WOLONTARIAT w Specjalnym Ośrodku Wychowawczym we Włocławku,
ul. Leśna 3, tel. 54 233 12 65 

Przy Specjalnym Ośrodku Wychowawczym Sióstr Orionistek we Włocławku istnieje grupa Oriońskiego Wolontariatu, którą tworzą: nauczyciele, młodzież szkół średnich i gimnazjalnych. Patronem OW jest bł. ks. Franciszek Drzewiecki. Orioński Wolontariat realizuje zatwierdzony przez Dyrekcję placówki program zatytułowany „Małe gesty – wielkie dobro”.

Celem ogólnym OW w SOW jest:

Kształtowanie u młodzieży postaw altruistycznych, czyli świadomego, dobrowolnego, bezinteresownego, nieodpłatnego działania na rzecz drugiego człowieka, w naszej placówce - niepełnosprawnego.

Celem szczegółowym OW jest:

  • aktywne włączanie wolontariuszy w proces socjalizacji wychowanek poprzez doświadczenie akceptacji, życzliwości, bezinteresownej pomocy i przyjaźni,
  • zaangażowanie w działania mające na celu promocję twórczości artystycznej osób niepełnosprawnych w środowisku lokalnym,
  • integracja osób niepełnosprawnych ze środowiskiem rówieśniczym,
  • troska o integralną formację wolontariuszy poprzez uczestniczenie w spotkaniach formacyjnych o różnorodnej tematyce i nabożeństwach odprawianych w placówce.

Oriońskim Wolontariuszem w SOW może zostać każda osoba - również niepełnoletnia, ta musi jednak posiadać pisemną zgody rodziców - która pragnie świadczyć pomoc wychowankom Ośrodka zgodnie z obowiązującym w placówce Regulaminem Oriońskiego Wolontariatu oraz Programem OW.

Wolontariusze aktywnie włączają się w proces socjalizacji wychowanek SOW na różne sposoby, pracują z dziewczętami indywidualnie lub zespołowo.

Zadaniem priorytetowym OW jest pomoc dziewczętom w odrabianiu lekcji, ponadto wolontariusze towarzyszą dziewczętom podczas zabaw integracyjnych, prowadzą razem z wychowawcą lub towarzyszą podczas zajęć pozalekcyjnych, np.: rewalidacyjno – kompensacyjnych, muzyczno - teatralnych,

plastycznych, sportowych, komputerowych, relaksacyjnych itp.; wspólnie z niepełnosprawnymi przygotowują programy artystyczne i często razem z nimi występują, prowadzą rozmowy wspierające, niektórzy służą fachową poradą psychologiczną, prowadzą fotobloga, biorą czynny udział w imprezach i uroczystościach organizowanych w SOW, przeprowadzają pogadanki tematyczne, okolicznościowe katechezy, przygotowują niektóre nabożeństwa, np. Drogę Krzyżową, Różaniec i inne, uczestniczą z wychowankami w liturgii Mszy świętej oraz wspólne z nimi spędzają czas wolny.

Nasi wolontariusze działają na rzecz integracji osób niepełnosprawnych ze środowiskiem rówieśniczym, które sami reprezentują. Niektórzy są członkami stowarzyszenia „Żyj dla innych”, współpracując bezpośrednio z dyrektorem placówki.

Członkowie OW w naszej placówce bardzo odpowiedzialnie współpracują z opiekunem, wychowawcami i dziewczętami, są dyspozycyjni, cieszą się autorytetem i zaufaniem, łącząc życie prywatne, zawodowe lub własną edukację z wolontariatem.

W ramach formacji wolontariusze uczestniczą w: spotkaniach formacyjnych prowadzonych przez opiekuna , rozmowach grupowych i indywidualnych,
w uroczystościach i imprezach placówki, Mszach świętych i nabożeństwach celebrowanych w SOW, pielgrzymkach, spotkaniach integracyjnych. Obustronny proces formacyjny dokonuje się również każdego dnia podczas zwyczajnych, codziennych spotkań wolontariuszy ze społecznością placówki.

Przewidywane „osiągnięcia” wolontariuszy:

  • odkryją piękno i satysfakcję z bezinteresownej służby drugiemu człowiekowi,
  • zrozumieją „bezinteresowność” jako dar,
  • poznają rożne formy pomocy człowiekowi niepełnosprawnemu,
  • wzmocnią w sobie postawy altruistyczne,
  • nauczą się zasad „kultury dawania”,
  • rozwiną empatię,
  • nauczą się odkrywania potrzeb drugiego człowieka,
  • bardziej docenią dar życia i zdrowia,
  • wzbogacą swoją wiedzę nt. różnych niepełnosprawności,
  • zdobędą doświadczenie integracji z niepełnosprawnymi,
  • podniosą własne oraz niepełnosprawnych poczucie wartości,
  • nauczą się cierpliwości, miłości i szacunku do człowieka,
  • poznają dzieła prowadzone przez nasze Zgromadzenie,
  • zapoznają się z naszą Rodziną oriońską i jej charyzmatem,
  • przyczynią się do propagowania SOW w środowisku lokalnym.

Warto zaznaczyć, że niepisanym celem istnienia OW w placówce jest nie tylko pomoc wolontariusza człowiekowi niepełnosprawnemu, ale obustronne oddziaływanie.

Nasi wolontariusze są laureatami etapu miejskiego Ogólnopolskiego Samorządowego Konkursu Wolontariatu we Włocławku, zatytułowanego
Ośmiu wspaniałych”.

W naszej placówce wolontariusze nagradzani są uśmiechem, zaufaniem, sukcesami dziewcząt, życzliwością wychowanek i wychowawców, jednak w geście wdzięczności na koniec roku szkolnego - wobec całej społeczności SOW - nagradzani są  Dyplomami za poświęcany czas, wrażliwość, empatię, dobroć i radość, czyli cząstkę siebie bezinteresownie przekazywaną drugiemu człowiekowi.

Orioński Wolontariat działający przy Specjalnym Ośrodku Wychowawczym Sióstr Orionistek we Włocławku małymi gestami czyni wielkie dobro, a pomagając innym, pomaga również sobie.

Jako opiekun OW dziękuję Bogu za każdego wolontariusza i uczę się od nich bezinteresowności i miłości do drugiego człowieka; nasza wspólnota zakonna codziennie poleca Bogu tę grupę w modlitwie różańcowej.

s. M. Estera Jasińska,
opiekun OW we Włocławku

 

WOLONTARIAT  w  Hospicjum Opatrzności Bożej Księży Orionistów w Wołominie, ul. Piłsudskiego 44,
tel. 22 787 26 66

Panie proszę spraw, aby życie mi nie było obojętne,
abym zawsze kochał, to co piękne ,
pozostawił ciepły ślad na czyjejś ręce
Panie proszę spraw…

 „Wasze dotykanie rąk i serc, chorzy przenoszą przez śmierć do wieczności.”

W naszym zespole  hospicyjnym szczególne miejsce zajmują wolontariusze. Towarzyszą naszej placówce od początku jej istnienia, pomagają we wszystkim. Pierwsza zorganizowana grupa wolontariuszy zaczęła działać w kwietniu 1996 roku. Najdłużej są z nami panie należące do Legionu Maryi.

 Wolontariusze medyczni towarzyszą personelowi w zabiegach pielęgnacyjnych przy pacjentach, wychodzą z pacjentami na spacery, robią zakupy, karmią chorych, pomagają w pracach porządkowych na oddziale.

 Wolontariusze akcyjni wspierają nas  we wszystkich uroczystościach organizowanych na terenie hospicjum, w oprawie comiesięcznych Mszy św., odprawianych w intencji naszych zmarłych pacjentów i ich rodzin, w corocznej kampanii edukacyjnej kierowanej do mieszkańców Wołomina.

Są tutaj ludzie bardzo młodzi (14 – 15 letni), są osoby dojrzałe i w wieku emerytalnym.
Ich rolę i zadania określa regulamin wolontariatu opracowany na podstawie przepisów prawnych dotyczących wolontariatu w hospicjum. Dla naszych pacjentów i ich opiekunów najważniejsze jest jednak samo towarzyszenie, odwaga by po prostu być blisko. W sytuacji kiedy człowiek rozlicza swoje życie, mierzy się z rzeczami ostatecznymi, przeżywa strach, niepewność, smutek, złość bezcenne są małe gesty, zdążyć podać herbatę, wodę, poprawić poduszkę, pogładzić po ręce i wysłuchać.

 Bardzo wielu wolontariuszy jest z nami od kilku lat – to są osoby wypróbowane, nigdy nie odmawiają kiedy prosimy o pomoc. Jeden z nich towarzyszy nam od około dziewięciu lat. W 2010 roku został wyróżniony przez starostę wołomińskiego oraz burmistrza Wołomina za działalność wolontaryjną, a w 2011 roku otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi od prezydenta Bronisława Komorowskiego oraz wiele innych wyróżnień. On sam komentuje to w ten sposób: „Świat przewrócił się do góry nogami – jesteśmy nagradzani za to, że jesteśmy ludźmi”. O wolontariacie w naszej placówce mówi tak: „Uczy mnie pokory do życia i innego patrzenia na świat.

W wolontariat w naszej placówce są zaangażowane całe rodziny. Jedna z nich  mama, dwie córki i ich kuzyn są laureatami  I miejsca w konkursie Mazowieckie Barwy Wolontariatu w 2014 roku. Od około dwóch lat przychodzą w każdą niedzielę i od godziny ósmej rano wykonują prace porządkowe na oddziale, pomagają w roznoszeniu posiłków i karmieniu pacjentów. „Trudno przelać na papier, co dla mnie znaczy ta posługa. Jestem szczęśliwa i wdzięczna za te chwile.(…) Tu nauczyłam się wiele od ludzi, których spotykam. W niedzielne poranki jestem z dala od codzienności, pośpiechu, pędzącego świata. Choć na chwilę mogę pomóc chorym w posiłku, drobnych sprawach, zadbać o czystą podłogę w ich sali, czy po prostu pogadać. Choć z mojej strony to niewiele, mam świadomość ile to dla nich znaczy. Inna rodzina to małżeństwo profesjonalnych muzyków, które bardzo często jest u nas z trójką swoich dorastających dzieci. Od półtora roku w każdy czwartek śpiewają i grają dla naszych pacjentów otwierając serca. Często płyną wtedy łzy. Oni sami o swoim wolontariacie mówią : „jesteśmy tu gdzie w sposób szczególny potrzebna jest miłość i obecność sercem do serca”. Śpiewają utwory własne i pieśni religijne. Mama pana Marka była naszą pacjentką, gdy umarła, zrodził się pomysł, żeby tu posługiwać. „ Przyjeżdżaliśmy tutaj z gitarą, bo mama bardzo lubiła muzykę i śpiew. Do pokoju zaczęli zaglądać chorzy i ich rodziny, zapraszali do siebie. Zobaczyliśmy, że to co robimy ma głęboki sens.”

Za opisanymi postaciami wolontariuszy stoi cała rzesza zaprzyjaźnionych z nami ludzi, którzy wiedzą, że sama wrażliwość to za mało, żeby pomóc niezbędne jest konkretne działanie. Swoją postawą zdumiewają, że w dzisiejszym zmaterializowanym świecie i nieustannym pędzie są gotowi dobrowolnie, bezpłatnie działać na rzecz innych. Podejmują bezinteresownie działania, które wykraczają poza więzi rodzinno – koleżeńsko – przyjacielskie. Jak wynika z rozmów przeprowadzanych w trakcie rekrutacji, motywów, które skłaniają  ich do podejmowania wolontariatu w naszym hospicjum jest tyle, ilu samych pomagających. Jest jednak pewne, że każdy z nich z osobna i wszyscy razem to najwspanialsze antidotum na współczesny kryzys wartości i brak autorytetów.

Na pytania: ”Po co to robisz? Co Cię tu trzyma?” odpowiadają często: „Więcej dostaję niż daję.” To zadziwiające, że towarzyszenie cierpiącemu, umierającemu pacjentowi i jego często zrozpaczonej rodzinie dokonuje w człowieku nieodwracalnych zmian w patrzeniu na siebie, na świat, hierarchizuje, porządkuje rzeczywistość. Często uczy afirmować życie takie, jakie jest. W hospicjum w Wołominie działa obecnie przeszło 30 osobowa grupa  wolontariuszy.
Koordynatorami wolontariatu są: p. Wioletta Bieszczad, p. Małgorzata Rowicka i s. Augustyna Borkowska

 

Ciechocinek - Schola młodzieżowa

W kościele parafialnym pw. św. Piotra i Pawła w Ciechocinku posługuje schola młodzieżowa, którą tworzą młodzi ludzie pragnący śpiewem służyć Bogu i ludziom.
Grupę prowadzi s. Joanna (Franciszkanka) i s. M. Sylwia (Orionistka), jej celem jest wysławianie Boga,śpiewem i muzyką oraz pomoc innym w modlitwie. Młodzież stara się, aby przez  aktywne uczestnictwo we Mszy świętej niedzielnej służyć swoimi talentami rówieśnikom oraz tym, którzy duchem pozostają wiecznie młodzi.


 

  Św. Alojzy Orione   Ticket of Mercy Księga Intencji Do pobrania Księga Gości Forum Linki Multimedia Ticket of Mercy Ticket of Mercy Ticket of Mercy
Orionistki w Polsce Orionistki w Polsce
Orionistki na świecie Orionistki na świecie
Rodzina Oriońska Historia Zgromadzenia