Buenos Aires, 31 X 1936
Wigilia Wszystkich Świętych

Do mistrza nowicjuszy

Dusz, dusz!

Drogi Księże Cremaschi,

Łaska naszego Pana i Jego pokój niech będą zawsze z nami!
Pisze mi ks. Sterpi, że jutro w uroczystość Wszystkich Świętych wstąpi do nowicjatu druga grupa dobrych aspirantów, którzy dołączą do dużej już liczby nowicjusz.
Nie dałem jeszcze odpowiedzi na bardzo miły telegram z waszego domu wysłany w dniu, w którym złożyli swoje święte śluby nowicjusze, kończący rok próby, i wstąpiła większa część początkujących nowicjuszy. Ta wyjątkowa okoliczność jest mi bardzo droga, o mój księże Cremaschi, i chcę wyrazić tobie, kapłanom, którzy ci pomagają, jak również nowym nowicjuszom radość, którą przeżywam w tej chwili i za każdym razem - a jest to dość często ilekroć myślę o seminarium synów Boskiej Opatrzności.
Wzrost liczby nowicjuszy, więcej niż jakakolwiek inna dobra wiadomość o nowicjacie, pomnaża moją radość „w Panu - in Domino”. Czuję się bardziej zobowiązany, żeby dziękować naszemu Panu i naszej Matce Najświętszej Maryi.
Dla ciebie; dla tych, którzy cię wspomagają, dla wszystkich nowicjuszy z roku 1936-1937 w Villa Moffa proszę pokornie, ale całym sercem ojca o specjalne błogosławieństwo Jezusowe.
Oby wszyscy nowicjusze w naszym małym skromnym Zgromadzeniu wypielęgnowali w sobie gorliwych i naprawdę świętych zakonników. Jak w przeszłości, tak i teraz niech Bóg i Najświętsza Dziewica, nasza Matka i niebieska Założycielka opiekują się i kierują tobą, o drogi mój księże Cremaschi, abyś pilnie zajął się wychowaniem nowicjuszy i uformował z nich prawdziwych synów Boskiej Opatrzności.
Jak wiesz o tym dobrze, wstępujący nowicjusze przynoszą ze sobą różne przywary i trzeba ich od nich uwolnić, oczyścić i zaprawić duchem zaparcia się siebie, pokory, wyrzeczenia, posłuszeństwa, prostoty, modlitwy, poświęcenia się i innych cnót, tak bardzo koniecznych do uformowania życia zakonnego.
Oto dlaczego święty Kościół życzy sobie, żeby głównym, a nawet jedynym zajęciem w nowicjacie było dążenie do własnej doskonałości.
Jeżelibyś widział, że ktoś nie zdobył się na poprawę, nie miej obawy, drogi księże Cremaschi, wydal go. Będzie lepiej, gdy Zgromadzenie będzie miała mniej członków, niż gdyby miało osobników bez ducha i cnót zakonnych.
Zatrzymaj w nowicjacie, drogi księże Cremaschi, tylko tych, którzy dają uzasadnioną i prawdziwą nadzieję na dobre wyniki.
Mówię poważnie, że ci poślę tysiąc lirów, ilekroć mnie powiadomisz, żeś musiał wydalić jakiegoś nowicjusza nie z powodu braku zdrowia, ale dlatego że nie dawał nadziei, iż będzie dobrym zakonnikiem.
Mima wszystka nie przestanę co dzień się modlić, żeby wszyscy najdrożsi nowicjusze zwycięska pokonywali próbę, która według świętych kanonów musi poprzedzić ich profesję zakonną.
Ponieważ nowicjat jest próbą, jest on także szkołą cnót zakonnych, jest świętą kuźnią, w której każdy nowicjusz musi formować samego siebie zgodnie z ewangelią i właściwym duchem Zgromadzenia, w której musi oderwać się od świata i wszystkich przyzwyczajeń próżnych, światowych i przyziemnych, w której z mocą i wspaniałomyślnością musi oderwać swoją duszę od wszystkiego, a więc nie tylko od najdroższych osób - te będzie kochał „w Panu - in Domino” - ale z Bożą pomoc od życia, nawet od samego siebie. Jeżeli tego nie potrafi dokonać, nie będzie dobrym zakonnikiem.
Na początku nowicjusze muszą utrwalić swoje powołanie, usuwając w tym względzie jakąkolwiek rozmyślną wątpliwość. Potem będą się uczyć o naturze próby, którą muszą podjąć, o metodzie, której muszą się trzymać zgodnie ze środkami, jakie im wskażesz, i pomocą, jakiej im udzielisz. Pomożesz im zaś wyzbyć się wad i zdobyć cnoty, ażeby osiągnęli cel - upodobnienie się we wszystkim do naszego Pana Jezusa Chrystusa, życie Jezusem Chrystusem.
Wśród rozpoczynających nowicjat nie należy szukać kandydatów doskonałych, ale pragnących się doskonalić i „przy pomocy Bożej - Deo adiuvante” zdecydowanych dążyć do doskonałości.
Do tego tak upragnionego celu dojdą przez modlitwę, zapał płomienny, pokorę, posłuszeństwo, przez to, że pozwolą się prowadzić mistrzowi nowicjatu, przez najdokładniejsze zachowywanie reguł, wolę trwania w Panu, zauźanie Panu i Matce Najświętszej, gotowość na każdy święty bój dla Boga, a przez Boga do zwycięstwa?
Módlcie się za mnie. Pozdrawiam i ślę słowa pokrzepienia, i błogosławię wszystkim i tobie, drogi księże Cremaschi. O, bądźcie wszyscy zawsze błogosławieni! Żegnam wszystkich naszych najdroższych nowicjuszy.

Najoddańszy wam w Jezusie Chrystusie

ks. Alojzy Orione
ze Zgromadzenia „Boskiej Opatrzności”