Tortona, 20 XII 1939

Do drogiego Dziecka - Piotra Fausta Orsiego

Drogi Piotrze Fauście, mały mój wielki przyjacielu, ile radości doznałem w momencie, kiedy ci udzieliłem w dniu Niepokalanego Poczęcia Pierwszej Komunii. Było to przeżycie radości również pogodnej i pięknej jak wtedy, kiedy ci udzieliłem chrztu.
Obecnie będę się modlił do Pana, żebyś rósł coraz to silniejszy, bardziej pobożny, posłuszny, kochający naukę, tak jak w stosunku do ciebie chce tego Jezus i twoi najdrożsi. Mów codziennie -do siebie: chcę być dzieckiem obowiązkowym, będę młodzieńcem zasługującym na, szacunek, a następnie mężczyzną szlachetnym i dobrym, tak że wszyscy będą mnie szanować i kochać.
Wiedz, drogi Piotrze Fauście, że dobroć serca, dobroć rozumna - wiadomo - ważniejsza będzie niż wszystko inne do otwarcia sobie drogi i stworzenia godziwej przyszłości w życiu. To dobroć serca sprawi, że będziesz drogi Bogu i ludziom.
Tak jak będziesz rósł, tak dawaj posłuch twojej dobrej mamie i twoim drogim: nikt, wiedz, nie będzie cię kochał bardziej, nikt ci nie będzie radził lepiej niż twoi najbliżsi.
Kochaj twoją rodzinę, kochaj prawdę, uczciwość, pracę; żyj jak dobry chrześcijanin praktykując bez zastrzeżeń zasady wiary w Chrystusa i w Jego Kościół, kochaj Italię, bądź dumny, że jesteś Wlochem. 
Rób to, drogi Piotrze Fauście, i bądź spokojny co do tego, że błogosławieństwo Boże i twego ojca (1) będzie ci towarzyszyło na drogach twojego życia.
Twój

ks. Orione
Wesołych, serdecznych świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku tobie, Piotrze Fauście, mamie, twoim dziadkom, braciszkom i całej rodzinie.

(1) Umarł młodo.