Buenos Aires, kwiecień 1936

Do Zakonników i Zakonnic Małego Dzieła, do Przyjaciół, Dobrodziejów i Dobrodziejek, do drogich byłych Wychowanków i naszych Wychowanków, do wszystkich naszych Biedaków, Sierot, Zdrowych i Chorych, do Młodych i Staruszków, którzy przebywają w domach Zgromadzenia pod skrzydłami Boskiej Opatrzności

Najdrożsi w Panu,

„Pax vobis - pokój wam”! Pokój niech będzie z wami! 
Składam wam najlepsze życzenia wielkanocne. Niechaj one przyniosą wszystkim i każdemu z osobna radość i wesele zmartwychwstania.
Chrystus - „nasza Pascha - nostra Pascha” - został ofiarowany; Baranek Boży, który gładzi grzechy świata, umarł, a umierając zwyciężył śmierć. On jest Zmartwychwstaniem i Życiem; dzisiaj zmartwychwstał w chwale, a zmartwychwstając odnowił życie.
Oto Pascha - Wielkanoc! Pascha (w języku hebrajskim tyle co przejście) oznacza przejście człowieka upadłego ze stanu niewoli grzechu i śmierci do wolności synów Bożych i do posiadania w pełni życia łaski. Chrześcijańska Pascha jest naszą rehabilitacją wobec nieba, jest zmartwychwstaniem duchowym i moralnym ludzkości.
Oto Wielkanoc: śpiewajmy na cześć Zmartwychwstałego - Alleluja, Alleluja! Oto dzień, który uczynił Pan, radujmy się zeń i weselmy poprzez czyny czystości i prawdy.
Alleluja! Chwalmy i wysławiajmy naszego Boga, bo zmartwychwstanie jest zwycięstwem Chrystusa nad ciemnościami; oto zwycięski Król, pokonawszy śmierć, powstaje z grobu i wstępuje do nieba, aby otworzyć jego bramy. Już diakon w białej dalmatyce ogłosił wiernym niewypowiedzianą radość.
Wielkanoc jest świętem nad świętami, uroczystością nad uroczystościami, ponieważ zmartwychwstanie Pana jest „par excellence” największym cudem, jest przypieczętowaniem naszej wiary w bóstwa Chrystusa. Oto Wielkanoc! O, najdrożsi, Alleluja, Alleluja!
Pokój wam i pokój wszystkim! Wszak to czas najmilszej i świętej radości, czas największej duchowej pociechy. Chrystus zmartwychwstał, Alleluja!
Oto Wielkanoc! Otwórzmy oczy -na nawą światłość, uwolnijmy się od wszelkiej słabości zła moralnego, podnieśmy się, o drodzy moi, z gorączkowych trosk naszego mizernego życia do radości życia błogosławionego. W górę serca, moi bracia, w górę serca!

Chrystus zmartwychwstał! Niech zmartwychwstanie Chrystus także w nas, jeślibyśmy kiedyś upadli w drodze; niech żyje w nas przez swoją łaskę i my żyjmy w Nim i Nim, gdyż poza Chrystusem nie ma życia ani prawdziwej radości. Żyjmy Chrystusem i starajmy się a ta, aby cały świat żył Nim!
Oby zwycięstwo Chrystusa było także naszym zwycięstwem, a śmierć była również dla nas przejściem do nowego życia, i oby uczyniła pewnego dnia promiennym to ciała, które grób przyjmie niejako w depozyt.
Chrystus zmartwychwstał! Ale jest nadal pośród was, jest zawsze z nami, aby otrzeć wszelką łzę i przemienić wszystkie cierpienia w miłość.
Podnieśmy wzrok wiary, o bracia; oto Chrystus przybywa, Żyjący z żyjącymi, aby swoim życiem dać nam życie przez obfite wylanie odkupienia. Idzie On promieniejący, przyodziany w wielki płaszcz miłosierdzia, idzie naprzód łaskawy i potężny, uwieńczony znakiem zwycięstwa.
Zbliża się On na pełen niepokoju krzyk narodów. Chrystus przychodzi niosąc w swoim Sercu Kościół, a w swej ręce łzy i krew biedaków; dźwiga sprawy pogrążanych w smutku, uciśnionych i odrzuconych, wdów, sierot i szarych ludzi.
Za Chrystusem otwierają się nowe nieba - jakby jutrzenka triumfu Boga! Ukazują się nowe narody, nowe zdobycze; wszystko to jest nie widzianym dotąd triumfem wielkiej i powszechnej miłości, ponieważ ostatecznie zwycięża On - Chrystus, a Chrystus zwycięża w miłości i miłosierdziu.
Przyszłość należy do Niego - do Chrystusa, niezwyciężonego Króla, Słowa Bożego, które odradza, Drogi wszelkiej wielkości moralnej, Życia i żywego Źródła miłości, postępu, wolności i pokoju.
Chrystus zmartwychwstał! Exultet! (1) Wznieśmy radosne okrzyki na cześć Chrystusa, zaśpiewajmy Mu również i my wspaniały hymn - hymn triumfu zmartwychwstania, wyśpiewany przez wielkiego Augustyna.
Exultet! Weselcie się teraz zastępy aniołów w niebie; niech zabrzmi trąba wieszcząca zbawienie. Wszyscy powstańmy, aby radośnie powitać triumf Chrystusa Króla, który rozpoczął królowanie z drzewa krzyża.
Exultet! Niech się raduje ziemia cała opromieniona tak wielkimi blaskami, a uwolniona od mroków świata niech poczuje się wreszcie wolna i bezpieczna. Niech przyswoi sobie Chrystusa; niech oddycha duchem Chrystusowym i niech Nim żyje w wielkiej miłości do Boga i bliźniego według prawideł świętej miłości.
Exultet! Niech się weseli święty Kościół zbudowany na Piotrowej skale, piękny, ozdobiony przecudnym światłem, a wnętrze jego świątyń niech rozbrzmiewa potężnym głosem rozradowanego ludu: Alleluja, Alleluja, Alleluja!
Wysławiajmy Pana w chwale zmartwychwstania i z ufnością spiesz my da niebieskiej Galilei, dokąd Jezus nas wyprzedza - nas, nakarmionych i umocnionych paschalnymi sakramentami, które daje nam Kościół - wielka matka naszej wiary i dusz, stróż nie ulegającej zepsuciu Krwi Chrystusowej.
Święty Kościele! Kościele, który jedynie zasługujesz na imię matki i na imię Kościoła; Kościele jedyny i powszechny, który z Rzymu przemawiasz słowem nieomylnym, słowem „słodkiego Chrystusa na ziemi”. 
Oto Wielkanoc! Najlepsze wielkanocne życzenia wszystkim!
Tobie, o Chryste, któryś raczył dla nas umrzeć i zmartwychwstać, chwała i cześć, miłość i uwielbienie. Ty dałeś nam Kościół i „pasterza Kościoła, który nas prowadzi”.

W tych dniach wlej w nasze serca, o Panie, ducha Twojej miłości, a moc wielkanocnych sakramentów niech trwa stale w naszych duszach.

Teraz przystępuję do sprawy, która mnie wzrusza, do pożegnania. Żegnajcie, moi najdrożsi kapłani, moi drodzy klerycy, zakonnicy i zakonnice Małego Dzieła Boskiej Opatrzności, żegnajcie! Módlcie się za ojca, który przebywa daleko od was. Módlcie się za moją duszę! 
Przyjmijcie najserdeczniejsze życzenia od tutejszych naszych braci i sióstr w Chrystusie. Nie zapominajcie o nas w swoich modlitwach.
Nie sądźcie, że nie cierpię z tego powodu, iż jestem od was daleko. Pan chce, aby jeszcze jakiś czas tak było. Zdaje mi się, że dobro naszego drogiego Zgromadzenia wymaga takiej ofiary: cieszmy się z tego w Panu! Pan policzy wszystko i będzie z nami. 

Naprzód więc, moi synowie, naprzód „w Panu - in Domino”! Jutro będziemy w raju. Módlmy się, trwajmy w powołaniu, w pokorze i wierności Kościołowi, służmy wielkiej sprawie ubogich, która jest sprawą Bożą.
Żyjmy w codziennym zaparciu się siebie; dostosowujmy nasze życie do życia Chrystusa. Z weselem nieśmy krzyż za Nim żyjąc, jako biedni synowie Opatrzności Bożej, w pokorze i w wielkiej miłości nie tylko u stóp namiestnika Chrystusowego i biskupów, ale także u stóp duchowieństwa diecezjalnego (2). Małe nasze Zgromadzenie musi być niejako ścierką u stóp i pod stopami wszystkich z miłości do Boga i dla naszego uświęcenia.
Obyście wszyscy, moi zakonnicy i zakonnice, przeżyli w tych dniach ową boską radość, której dzięki zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa doznali Matka Najświętsza, apostołowie, uczniowie Pańscy i pobożne niewiasty.
Ja zawsze jestem z wami! Czyż mógłbym a was zapomnieć? Czy mógłbym pozostawać duchem daleko od was? Czy mógłbym się modlić, żeby najpierw nie pomodlić się za was?
Dla podniesienia was na duchu przesyłam dobrą wiadomość: otóż otworzyliśmy w Rosario (Santa Fé) - drugim mieście Argentyny - w najuboższej dzielnicy bezpłatną szkołę. Prawie wszyscy jej uczniowie to dzieci włoskie. Mamy ich już 450. „Deo gratias - Bogu niech będą dzięki”! Później - 30 kwietnia - w uroczystość św. Józefa Benedykta Cattolenga, w obecności wszystkich władz, nastąpi inauguracja sześciu pawilonów Małego Kottolenga Argentyńskiego oraz pierwszego kościoła poświęcanego św. Cottolengu. O ile wiem, nie ma na świecie innego kościoła pod tym wezwaniem.
Zapytacie mnie: czy ksiądz ma długi? Nie, nie mam żadnych długów. Jest to cud Boskiej Opatrzności i św. Cottolenga. Oddajmy Bogu chwałę. Stała się tak dzięki wielkiemu sercu szlachetnego narodu argentyńskiego.
To Małe Kottolengo wyrosło z błogosławieństwa nuncjusza apostolskiego - Jego Ekscelencji abpa Filipa Cortesiego oraz najdostojniejszych księży arcybiskupów z Buenos Aires i z La Ploty. Oddajmy chwałę Bogu i bądźmy ustawicznie wdzięczni dobrodziejami wybitnym dobrodziejkom.
Ktoś obcy może pomyśleć: jeżeli ksiądz nie ma długów, ta ma na pewno „pieniądze – piata”  (3). Nie, moi drodzy, nie mam długów i nie mam „pieniędzy – piata”!
Kilka miesięcy temu abp Mediolanu - Jego Eminencja ks. kard. Schuster po zwiedzeniu Małego Kottolenga Mediolańskiego rzekł do naszego ks. Sterpiego: „Proszę napisać do ks. Orionego, że jeżeli wróci z Ameryki z pieniędzmi, nie uznam go już za ks. Orionego”. Gdy się o tym dowiedziałem, przeżyłem dobry kwadrans wielkiej radości, bo w owej chwili nie miałem nawet butów i nie mogłem wyjść z pokoju. Dziękując za to czcigodnemu purpuratowi, mogłem go uspokoić oświadczeniem, że jeżeli jakaś dobra dusza w Italii nie pomyśli o opłaceniu mojej podróży, nie wiem, czy będę mógł kiedykolwiek powrócić. „Inimicitiam ponam inter te et pecuniam – Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a pieniądze” – zdaje się powiedział Pan.
Jak widzicie, moi najdrożsi, humor mi dopisuje, a stąd możecie wywnioskować, że i zdrowie służy. Bądźcie i wy zawsze spokojni i w dobrym humorze; służmy Panu z weselem.
Obchodźcie z radością święta wielkanocne, o najdrożsi, i do widzenia, jeżeli...!

Dobrodzieje i dobrodziejki, przesyłam wam serdeczne pozdrowienie i gorące podziękowanie. Przyjmijcie je tak, jak mi płyną z serca, a więc jaka serdeczne, szczere i głębokie.
Niech Bóg wam wynagrodzi to, że w czasie mojej nieobecności nie tylko nie opuściliście naszych zakładów miłosierdzia i wychowania chrześcijańsko-obywatelskiego, ale otoczyliście szczególną życzliwością. i pomocą moich biednych kapłanów oraz drogiego ks. Sterpiego i okazaliście swoją wspaniałomyślność także naszym siostrom, poświęcającym się pracy dla dobra maluczkich i nieszczęśliwych.
Chciejcie nadal współpracować z nami i wspierać nas w miarę możliwości, a Pan będzie wam błogosławił. Ja osobiście nigdy ale to nigdy o was nie zapomnę; modlę się i zawsze będę się modlił za was - o wasz postęp duchowy, o pomyślność w waszych sprawach i interesach, o szczęście dla waszych rodzin.

Teraz wam, drodzy byli wychowankowie, i wam młodzieńcy, którzy dotąd wychowujecie się w naszych zakładach dla wiary religijnej, dla rodziny i ojczyzny i najmujecie tyle miejsca w naszym życiu i w naszym sercu, najlepsze życzenia wielkanocne! Modlę się za was, ale szczególnie modlę się za tych, którzy znaleźli się w Afryce. Jakżeż się modlę za żołnierzy italskich, którzy przebywają w Afryce!
Niech Pan nieustannie czuwa nad wami, o nie zapomniani moi synowie w Chrystusie. Ci z was, którzy są już ojcami, niech w bojaźni Bożej wychowują swoje dzieci. Wszyscy zaś kochajcie wasze rodziny. Bądźcie szlachetni i dobrzy, żyjcie jak prawdziwi chrześcijanie. Módlcie się, przystępujcie do świętych sakramentów, zachowujcie dni świąteczne, nie wstydźcie się nigdy ewangelii ani Kościoła: „Bez siły ducha nie ma cnoty” - pisał Pelicco.
Miejcie odwagę, gdy idzie o czynienie dobrze, o wychowanie katolickie i włoskie, któreście otrzymali. Szerzcie ducha dobroci; wybaczajcie zawsze, kochajcie wszystkich, bądźcie pokorni, pracowici, odważni i lojalni we wszystkim; świat ogromnie potrzebuje wiary, cnoty uczciwości.
Kochajmy miłością czynną naszą ojczyznę – Italię; kochajmy, tak by ją uczynić bardziej godną swojej wiary i tradycji. Kochajmy jako Italczycy i katolicy. Przyczyniajmy się do nowego rozkwitu cnót społecznych, tak aby rodziny nasze były coraz bardziej czyste, chrześcijańskie i pracowite.
Wtedy staniemy się wielkim narodem, wielkim państwem, wielką siłą w drodze do cywilizacji i osiągniemy ideał honoru i chwały, ideał, który płynie z myśli tylu geniuszów, z świętości tylu dusz, z krwi tylu bohaterów. Wtedy osiągniemy to, o czym śnili nasi dawni ojcowie - naród w swoim włoskim profilu bardziej chrześcijański, silniejszy, większy.

Cóż powiem moim drugim biedakom? Bóg wie, z jaką miłością zwracam się do was, ile razy na dzień myślę o was! Mogę szczerze powiedzieć, że zawsze jesteście obecni w moim sercu, że zawsze was kocham w Panu. Dzisiaj z oddali jestem wam bliższy niż wczoraj, będąc blisko was. Modlę się za was.
Jakże chciałbym was pocieszyć i spędzić życie przy was, służąc każdemu z osobna, tak jakbym służył Jezusowi Chrystusowi. Co jakiś czas posyłam wam mojego anioła: czy go dostrzegacie? Posyłam go, aby was pokrzepił, aby wzbudził w was uczucie żywej wiary, cierpliwości, chrześcijańskiego poddania się woli Bożej, miłości względem Boga, nabożeństwa do Najświętszej Maryi Panny - Matki i Pocieszycielki strapionych.
Jeśli się będzie podobało Bogu, mam nadzieję, że wkrótce znów was zobaczę; moja pierwsza wizyta będzie u was, opowiem wtedy wiele pięknych rzeczy. Będę całkowicie dla was, moi drodzy biedacy, dobre staruszeczki, kochani chorzy, drodzy moi staruszkowie i kochane moje sierotki. Przyjadę i przywiozę wam podarunki z Ameryki; część z nich przysyłają wam tutejsi nasi biedacy - nasi bracia.
O, ileż to rzeczy mam wam do opowiedzenia! Wiecie, że byłem w Chile, przelatując samolotem nad górami większymi niż nasze Alpy. Wrócę tam jeszcze, a Opatrzność Boża otworzy również Małe Kottolengo Chilijskie w stołecznym mieście - Santiago. Inny dom będziemy mieli nad morzem, blisko Valparaiso - najważniejszego portu Ameryki Południowej nad Pacyfikiem. Ale to zrobię szybko i przyjadę do was, choć może tu jeszcze później powrócę.
Tymczasem bądźcie zdrowi i bądźcie dobrzy. Ofiarujcie za mnie dużo komunii św. i módlcie się. Wszystkim wam błogosławię, o moi najdrożsi biedacy, i ślę najlepsze życzenia wielkanocne.
W tym miejscu kropka, bo nigdy bym nie skończył. Teraz zwracam się do wszystkich!
Światłość Chrystusowa niech rozjaśni naszą drogę, niech rozraduje i uświęci nasze życie! Oby ta Wielkanoc dokonała w nas cudownego odnowienia duchowego i przemieniła nas w Chrystusa. Oby błogosławieństwo Pana spłynęło obficie na was i na drogie wam osoby i oby to było błogosławieństwo tak wielkie ale to tak wielkie, jak wielkie jest Serce Boże!
Alleluja, Alleluja, Alleluja! Wszystkim najlepsze i najserdeczniejsze życzenia wielkanocne!

Wasz najoddańszy w Jezusie Chrystusie i Matce Najświętszej

ks. Orione
ze Zgromadzenia „Boskiej Opatrzności”

(1) Powtarzające się „Exultet” jest zachętą do radości i nawiązuje da wielkosobotniego śpiewu przed poświęceniem paschału.
(2)W tekście włoskim jest: świeckiego - secolare. 
(3) Po hiszpańsku: pieniądz.