Tortona, 18 I 1905
(Święto stolicy św. Piotra apostoła w Rzymie)

Do ks. bpa Bandiego 
ordynariusza diecezji tortońskiej

Najczcigodniejszy mój Ojcze w naszym Panu Jezusie Chrystusie ukrzyżowanym,

Od dziesięciu lat, to jest od swoich początków, pokorne Zgromadzenie „Dzieło Boskiej Opatrzności”, któremu dobroć Boża pozwoliła narodzić się u stóp waszych w tym mieście św. Marcjana, przyjęło - wierzymy, że z polecenia Pana - za swoje motto i program Pawłowe: „Odnowić wszystko w Chrystusie - Instaurare omnia in Christo” (Ef 1, 10 wg Wulgaty).
To motto stanie się naszą pieczęcią, będzie wydrukowane na naszych blankietach i pismach czcionkami purpurowymi oraz bardzo jasnymi na czerwonych sztandarach i na białych flagach, które w większe uroczystości zdobią i łopocą na domach Boskiej Opatrzności.
Motto:	„Instaurare omnia in Christo” jako podstawa - tak to wyrażę - reguł, które Wasza Ekscelencja raczył zatwierdzić, jest dzięki łasce Bożej w sercach synów Boskiej Opatrzności; bywa powtarzane co dzień w tym i w innych domach Zgromadzenia przez członków tego Zgromadzenia, przez młodych wychowanków naszych instytutów wychowania chrześcijańskiego i przez wychowanków kolonii rolniczych - i to przed i po pracy, oraz podczas modlitw. Albowiem motto: „Instaurare omnia in Christo” było zawsze zawołaniem, ideą, która całkowicie ukazuje misję Zgromadzenia i jego ofiary; hasłem, światłem, które ożywia, podnosi i dobrze wskazuje cel naszego życia i naszej działalności we wspólnocie, oraz oddechem naszego życia i naszej śmierci; przez to (motto) zamierza się w sposób szczególny skierować do Boga przyrzeczenia, tęsknoty, modlitwy, najgorętsze pragnienia, żeby odnowił się w Jezusie Panu naszym każdy człowiek i cała ludzkość.
W dniu, w którym za łaską Bożą dane mi było złożyć święte zakonne śluby w czcigodne ręce Waszej Ekscelencji (kwiecień 1903), prosiłem, o mój najdroższy ojcze w Panu, o spowodowanie tego, żeby dla nas i dla dusz motto: „Instaurare omnia in Christo” stało się bardziej skuteczne i zasługujące przez udzielenie odpustu (1) na przyswojone przez nas zawołanie św. Pawła - zawołanie, które już u apostola było wyrazem dążenia pod natchnieniem Ducha Świętego. Wasza Ekscelencja okazał wtedy dużą gotowość, ale musiałem szybko wyjechać i w tym względzie nie zrobiło się nic.
Atoli kilka miesięcy później za swoje motto przyjął nasz ojciec Pius X „Instaurare omnia in Christo” ku wielkiej radości naszej - synów Opatrzności i przekazał je światu, pełnemu niepewności, jako pierwsze słowa i program całego swego sławnego pontyfikatu.
Od tego dnia motto: „Instaurare omnia in Christo” będą sławić piękne stronice ksiąg uczonych i bardzo pobożnych ludzi wiary, którzy ukazali jego boską mądrość. Pasterze świętego Kościoła i Wasza Ekscelencja, nie ostatni, powtarzali je swojemu ludowi, i tak powstało uroczyste wołanie o nowe życie w całym chrześcijańskim świecie.
Ekscelencja pozwoli, że klękając u jego kolan we własnym imieniu i wszystkich moich braci w zakonie, w imieniu naszej młodzieży i tylu przyjaciół i dobrodziejów Zgromadzenia powtórzę pokornie dawną prośbę i zaraz gorąco poproszę dla miłości naszego Pana Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego i dla naszej najmiłosierniejszej Matki Najświętszej, żeby raczył wzbogacić wszystkimi skarbami, które mu są dane do dyspozycji, zawołanie Pawłowe: „Instaurare omnia in Christo”; będzie ono wymawiane przez jedną lub kilka osób w całości, lub też dwuczłonowa przez kilka osób, tak jak się zwykło w domach Zgromadzenia: „Instaurare omnia” i jak gdyby swego rodzaju odpowiedź: „in Christo” - traktując to zawołanie jako dążenie i jako życzenie naszych dusz, żeby Chrystus zmartwychwstał we wszystkich sercach i odnowił w sobie każdego człowieka i wszystkich ludzi.
Dziękuję ci, o mój najczcigodniejszy ojcze, za ten akt ojcowskiego uczucia względem Dzieła Boskiej Opatrzności i za znaczące pokrzepienie, które przezeń dasz naszym przyjaciołom i dobrodziejom i tylu pobożnym duszom diecezji, i nie tylko samej diecezji.
Owszem powiem, o mój dobry ojcze, że natchnione wyrażenie apostoła, stawszy się dążeniem wiary i chrześcijańskiej nadziei, przyniesie bogactwo duchowych skarbów w chwili, gdy uwydatnia największą potrzebę, jaką odczuwa świat. Ufam, że zmieni się jakby w echo serc synów - odbicie pragnień Ojca św. Piusa X i zjednoczy ich bardziej w nim, tak jak to jest w zamierzeniach naszego Zgromadzenia.
„Instaurare omnia in Christo” - wyrażać będzie całą naszą wiarę, naszą nadzieję, naszą miłość; będzie życzeniem Bożego świtu nad nami - świtu lepszych dni, w których niech Chrystus żyje zawsze, króluje i triumfuje we wszystkim.
Ze czcią i szacunkiem syna w Jezusie Chrystusie całuję święty jego pierścień.
Oddany 	ks. Alojzy Orione
ze Zgromadzenia „Boskiej Opatrzności”

(1) 19 I 1905 r. ks. bp Bandi udzielił 50 dni odpustu.